คุณจะแก้ปัญหาอะไรก็แล้วแต่ให้มองที่ตัวเอง แก้ที่ตัวเอง

ปัญหาทุกอย่างต้องแก้ที่ตัวเอง
เค้าบอกว่า เวลาคุณจะแก้ปัญหาอะไรก็แล้วแต่
ให้กลับมามองที่ตัวเอง..
พระพุทธเจ้าบอกว่า จะแก้ปัญหาอะไรก็แล้วแต่
ให้มองที่ตัวเอง...ต้องแก้ที่ตัวเอง...แล้วปัญหาทุกอย่างมันจะจบ

คนเราที่แก้ปัญหาไม่จบเพราะอะไร...เวลามีปัญหาปุบโทษ ไอ้นั้น ไอโน่น ไอนี่
โทษคนอื่นหมดเลย... “ แต่ไม่เคยโทษตัวเอง”

ถามว่าเวลาเราโทษคนอื่น...ถ้าคนอื่นเค้าแก้...ใครดีขึ้น
คนอื่นเค้าดีขึ้นแต่...เรายังเลวเหมือนเดิม
พระพุทธเจ้าบอกว่า...ถ้าจะแก้ปัญหา...ให้แก้ที่ตัวเอง...ถ้าเราแก้ที่ตัวเองจบ
ปัญหาทุกอย่าง...จบ

การจะพัฒนาตัวเอง ต้องมองว่าตัวเองบกพร่องอะไร...
เราจะพัฒนาศักยภาพของตัวเอง...ต้องหันมามองตัวเอง
อย่าไปมองทีอื่น...มองที่อื่นแก้ไม่ได้
ปัญหาทุกอย่างในโลกนี้
ให้กลับมามองที่ตัวเองแล้ว...แล้ว.....เราจะแก้ปัญหาได้หมด

สมติเรามีปัญหาว่า เรา เรียนไม่เก่ง...
ทีนี้เราก็...ต้องมาดูตัวเองซิว่าเพราะอะไร...ถึงเรียนไม่เก่ง
=>ขี้เกียจหรือ
=>ไม่ตั้งใจเรียนหรือป่าว
=>ไม่เอาใจใส่หรือป่าว ฯ

ยกตัวอย่างเรื่องนี้มันยากไป
ยกตัวอย่างง่ายกว่านี้นิดหนึ่ง...
สมมติเป็นคนไม่เก่งคณิตศาสตร์
เมื่อเรารู้ว่าเราไม่เก่ง คณิตศาสตร์...แล้วจู่ๆ เราไปให้คนอื่นมาช่วยแก้ให้...มาช่วยคิดให้
มันจะสำเร็จมั้ย คำตอบคือไม่ คนอื่นคิดออก..ได้คำตอบ
แต่เรายังคิดไม่ออกเหมือนเดิม..
อย่างมาก คนทีมาช่วยก็มาบอกมาแก้ให้...เราก็ยังโง่เหมือนเดิม

ที่นี้เราก็มาดูตัวเองซิว่า เราไม่เก่งคณิตศาสตร์เพราะอะไร
แล้วเราก็ไปดู...ไอ้คนที่มันเก่งเลขเพราะอะไร มันถึงเก่ง...คณิตศาสตร์

ปรากฏว่า...ไปดูไอ้คนที่เก่งคณิตฯ...
แม่ง...นั่งทำโจทย์ทั้งวัน...นั่ง... อ่านหนังสือวัน ไม่กิน..ไม่นอน..ไม่เที่ยว
อ๋อ มันจึงเก่ง ....เป็นอย่างนี้นี่เอง
แล้วเราละ...เราเตะบอล...นั่งคุยกับเพื่อน...เม้าแตก...เล่นเฟสบุ๊ค...
แล้ว การที่เราเตะบอล...นั่งคุยกับเพื่อน หรือเล่นเฟสบุ๊ค...มันทำให้เราเก่งคณิต...ขึ้นหรือไม่
ไม่เก่งใช่มั้ย...
พอเรายิ่งดูไอ้คนที่เก่งคณิต...ยิ่งอิจฉาอยากเก่งเหมือนมัน

เห็นมันแล้วแม้ว่ามันจะเก่งเลขวิชาเดียว ...แต่ดูๆ แล้ว...เป็นวิชาที่มีอิทธิพลสูงมาก...เพราะ
มันเป็นวิชาแม่...วิชาหลัก...ที่ส่งผลทำให้วิชาอื่นเก่งด้วย...
มองดู...น่าเชื่อถือ...น่ายกย่อง...เก่ง...เท่...น่าคบ...มีเกียตริ...แม้ว่าจะเก่งวิชาเดียวก็ตาม
แต่ดูเหมือนเก่งไปหมด

เราอยากเก่ง...แบบมันบ้าง...ทำไง...ละ
ก็ต้อง...ทำแบบไอ้คนที่เก่งเลขสิครับ...เอาตัวมันมาจับ...ตารางเวลาที่มันทำ...
แล้วเราก็ทำ...ทำ...ทำ...ทำให้หนักกว่ามัน ....
ต้องคิด....ต้องวางแผน...ให้หนักยิ่งกว่า...มัน...เราปัญหาที่ว่า เราไม่เก่งเลขมันจะจบไป

“เพราะเวลาว่างของเรา...เราไม่ได้เตะบอล...เล่น..เฟสบุค...แต่เราเอาไปทำโจทย์ อ่านหนังสือ...เราก็เลยเก่งเลขเหมือนไอ้คนที่เก่งเลข”

“และเราจะเก่งยิ่งกว่า...ถ้าเราทำมากกว่ามัน 2 เท่า...และทำข้อยากได้มากกว่า”

ฉะนั้นปัญหาทุกอย่างของเราที่เกิดขึ้นไม่ว่าอะไรก็แล้ว แต่...

“กลับมาดูตัวเองแล้วแก้ที่ตัวเอง.......ปัญหาจบแน่นอน”